گذراند. در آنجا زبان كوماني و خط ايغوري را آموخت و خود را براي تبليغ در ميان آن قوم آماده ساخت. سپس به اورگنج (در ناحيهٴ خوارزم و در جيحون سفلا) و آلماليق (غلجا) در درهٴ ايلي عليا رفت كه در آن هنگام پايتخت خانات جغتاي (ماوراءالنهر) بود.
هنگامي كه در سال 1338 در آلماليق بود، شرح كوتاهي دربارهٴ سفرش و هيئت فرانسيسي خطاب به سرپرست صومعهاش در ويتوريا نوشت. در سال 1339 در راه دينش به شهادت رسيد.
خـايـمـه فـرر
سياح كاتالان (مايوركايي؛ برآمدنش 1346).
خايمه فرر،1 جز آنچه در اطلس مديچي سال 1351، و در نقشهٴ كاتالان 1375 و در گزارش اوزو دي ماره دريانورد جنوايي (1455) نوشته شد، دربارهٴ او عملاً هيچ نميدانيم. او در سال1346 مايوركا را ترك گفت و به پژوهش در سواحل گينه پرداخت و در 10 اوت همان سال دماغهٴ بُـجادر (عرض َ7 ْ26 شمالي) را دور زد و به سرزمين موسوم به رود طلا رسيد2 (نقشهٴ ونيزي 1367 را هم ببينيد)، كه وِدامل هم خوانده شده و گمان ميرود از وادي نيل عربي مشتق شده باشد.3 درست است كه نخستين پويندگان آفريقا در روٴياي يك ((رودخانهٴ عربي)) در آفريقاي باختري بودند، كه تصور ميكردند با رود نيل مربوط باشد.
اين خايمه فرر را نبايد با دو همنامش، كه هردو كاتالان بودند، اشتباه كرد. ممكن است آنان از يك خانواده باشند. اولي، كه او را خايمه فرر دوم خواهم خواند، اهل مايوركا بود و شاهزاده انريك دريانورد در حدود سال 1438 او را استاد مدرسهٴ دريانوردي كرد كه خودش در ساگْـرِس تأسيس كرده بود. دومي، كه او را ميتوان خايمه فرر سوم يا بهتر از آن، خايمه فرر دو بلانِـس ناميد، نويسندهٴ عجايبالمخلوقات بود و در اواخر سدهٴ پانزدهم در بلانِـس (گرونا، كاتالونيا) ميزيست.
كتـاب دانـش
كتاب دانش4 رسالهاي جغرافيايي است ــ توصيف جهان ــ كه در سال 1343 (يا بعد از آن، ولي پيش از سال 1375)، توسط يك فرانسيسي اسپانيايي تأليف شده است. موٴلف درحدود سال1305در كاستيل به دنيا آمده است. در آن توصيف كشورها به شرح زير آمده است: اسپانيا، پرتغال، فرانسه، آلمان، دانمارك، بوهميا، لهستان، گاليسيا، سوئد، نروژ، اسكاتلند، جزاير شمال،